• Vul hier je e-mail adres in om je op dit blog te abonneren en per e-mail een melding te krijgen van updates

    Doe mee met 6 andere volgers

  • Twitter

    Oeps: Twitter reageert niet. Wacht svp een paar minuten en ververs deze pagina.

Weerman

De afgelopen tijd mag het IPCC, het klimaatpanel van de Verenigde Naties, zich verheugen in een welhaast ongebreidelde belangstelling. Dat is mooi, ware het niet dat die belangstelling niet voortkomt uit zorg over de door het IPCC in haar rapport uit 2007 getrokken conclusies, maar zich vooral richt op al dan niet vermeende onjuistheden en onzorgvuldigheden in haar rapport.

Het begon november vorig jaar met een affaire die inmiddels bekend staat als “Climategate”. Na een inbraak in een server van een prominent Brits onderzoeksbureau op het gebied van klimaat werden de door de hackers buitgemaakte documenten en e-mails wereldkundig gemaakt. Hieruit zou volgens klimaatsceptici blijken dat hun geluid systematisch werd genegeerd en onwelgevallige conclusies werden verdraaid. Na een uitgebreid onderzoek concludeerde het Amerikaanse persbureau AP echter: “de gestolen e-mails van klimaatwetenschappers geven blijk van tegenwerking van sceptici en discussies over achterhouden van gegevens, maar de berichten staven geen beweringen dat de wetenschap over opwarming van de aarde gefingeerd was.

Begin januari dit jaar bleek de bewering in het IPCC-rapport dat de gletsjers in de Himalaya in 2035 zouden zijn verdwenen niet op wetenschappelijke feiten te berusten. De bewering stoelde op een rapport van het Wereld Natuur Fonds, een Unesco-document en een bericht in de New Scientist. Bovendien moest het door het IPCC genoemde jaartal niet 2035, maar 2350 zijn.

Onlangs ontstond in Nederland ophef over een passage waarin staat dat 55 procent van Nederland beneden zeeniveau zou liggen. Het Nederlandse Planbureau voor de Leefomgeving, verantwoordelijk voor deze passage, had bedoeld te zeggen dat 26 procent van Nederland onder zeeniveau ligt, terwijl 29 procent van het land gevaar loopt bij overstromingen van de grote rivieren.

Ik zal de laatste zijn om te beweren dat fouten zoals die onlangs aan het licht zijn gekomen in een zo belangrijk rapport te billijken zijn. Het IPCC wekt daarmee immers de indruk het rapport nogal slordig te hebben samengesteld en het ligt voor de hand dat dit velen ook de vraag doet stellen of de door de IPCC getrokken conclusies dan wel kloppen.

Aan de andere kant hebben de geconstateerde fouten in het rapport betrekking op relatief kleine zaken en zouden de conclusies van het IPCC niet anders hebben geluid wanneer deze fouten voor publicatie waren ontdekt.

Kimaatwetenschap is een relatief jonge wetenschap. Op veel punten staat het onderzoek nog in de kinderschoenen.

Naarmate het onderzoek vordert en deze tak van wetenschap meer volwassen wordt, zal op vele zaken die nu nog onduidelijk zijn meer inzicht ontstaan. Maar ook dan zal, zoals in iedere wetenschap, blijven gelden dat we nog steeds niet alles weten. Het is dan ook te verwachten dat, naarmate onze kennis toeneemt, voor de inzichten van nu in de toekomst andere inzichten in de plaats zullen komen.

We kunnen echter niet blijven wachten tot we een alomvattend inzicht hebben.

Zelfs als je de conclusies van het IPCC als wetenschapsscepticus op dit moment niet meer dan een “best guess” zou willen noemen nopen deze conclusies tot het nemen van maatregelen nu. Ook als achteraf (over jaren of wellicht decennia) zou blijken dat een aantal maatregelen niet of anders zou moeten zijn genomen.

Wie achter het stuur in een auto zit neemt, als hij een botsing ziet aankomen, ook niet uitgebreid de tijd om allerlei modellen door te rekenen. De chauffeur zal een ruk aan het stuur geven om die botsing te voorkomen. En als hij dan toch nog een paaltje raakt kun je achteraf mischien vaststellen dat het verstandiger was geweest wanneer hij de andere kant op had gestuurd, maar de botsing heeft hij in elk geval voorkomen.

Omdat klimaatwetenschap op vele punten nog in de kinderschoenen staat ontstaat nog een ander probleem. Op globale (wereld-) schaal kun je de effecten van een opwarmende aarde wel berekenen, maar het is (nog?) onmogelijk precies aan te geven wat het locale effect daarvan zal zijn. Terwijl het voor het nemen van concrete maatregelen op z’n minst handig zou zijn als je dat inzicht wel zou hebben.

Het is te vergelijken met de weerman die wel een bui ziet aankomen, maar niet met zekerheid kan voorspellen of het ook in jouw voortuin zal gaan regenen. Maar tegelijk willen we natuurlijk wel het liefst weten of we nu wel of geen paraplu mee moeten nemen. Een verstandig mens zal er voor de zekerheid voor kiezen dat toch maar wel te doen. En zal de weerman geen verwijten maken als het toch droog gebleven is.

De klimaatscepticus daarentegen lijkt te redeneren dat een weerbericht onzin is en de weerman dus wel de laan uit kan worden gestuurd.

Het is jammer dat nu alle aandacht lijkt uit te gaan naar het rekenmodel van de weerman en zijn voorspelling niet meer wordt gehoord.

De kans om droog thuis te komen neemt daarmee natuurlijk wel flink af. Om nog maar te zwijgen over het gevoel aan urgentie om op tijd de ramen dicht te doen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: