College van Armoede

In zijn Nieuwjaarsrede wees de Goese burgemeester, drs. D.J. van der Zaag, op de dreigende financiële problemen waarmee de na de verkiezingen aantredende nieuwe gemeenteraad en het nieuw te vormen college van Burgemeester en Wethouders zouden worden geconfronteerd. Van der Zaag sloot daarbij niet uit dat Goes de komende jaren wel eens € 8 miljoen minder aan Rijksuitkering zou kunnen gaan ontvangen. Dit vooral, omdat het waarschijnlijk is dat ook gemeenten de gevolgen van de aangekondigde Rijksbezuinigingen van € 35 miljard zullen voelen.
En hoewel hij dat in zijn rede niet noemde komt daar nog eens bij dat gemeenten – en dus ook Goes – nu al veel inkomsten missen door de malaise in de vastgoedsector, onder meer door de ten gevolge van de crisis tegenvallende grondverkopen.

Het is bij mijn weten voor het eerst dat een Goese bestuurder publiekelijk gewag maakt van het mogelijk zware financiële weer waarin de gemeente de komende jaren wel eens terecht kan komen. En met dat zware weer is dan nog niet eens gedoeld op de € 1,5 mln. die Goes in 2012 en de € 3 mln. die Goes in 2013 toch al tekort komt (en waarin de dreigende Rijksbezuinigingen nog niet zijn verwerkt).

Als de voortekenen niet bedriegen is de opgave waar de nieuwe gemeenteraad en het nieuwe college voor komen te staan bepaald niet gering: € 8 mln. is zo’n 20% van de Rijksuitkering die Goes nu ontvangt. Het is net zoveel als Goes nu int aan Onroerende zaakbelasting (OZB). Het is ook zo’n 10% van de totale gemeentelijke uitgaven.
Wil je bij dit soort bedragen toch nog een sluitend huishoudboekje presenteren dan kom je er niet meer door het hier en daar ‘een beetje minder’ te doen, maar zijn welhaast draconische maatregelen nodig.  Het gaat dan immers niet meer om de vraag hoe je als gemeente taken uitvoert, maar of je ze überhaupt nog wel uitvoert. Niet voor niets heb ik eerder het nieuw aantredende college dan ook al op voorhand tot het “College van Armoede” bestempeld.

Het zijn boodschappen waar je als politicus in verkiezingstijd niet op zit te wachten. Liever kom je natuurlijk met beloften waarmee de talloze verlanglijstjes in vervulling kunnen gaan.

De harde werkelijkheid is natuurlijk dat dat niet erg realistisch zou zijn. Het geld lijkt er simpelweg niet voor te zijn.

Aan de andere kant moet je je natuurlijk ook niet laten leiden door mogelijk dreigende rampspoed. Angst is altijd een slechte raadgever geweest.
Als politicus wil je vooral iets bereiken en je dus niet ‘monddood’ laten maken omdat het mogelijk aan financiën ontbreekt.

Veeleer zullen de keuzen waar je voor staat lastiger – want scherper – zijn. Geld dat er niet is kun je niet uitgeven. En wil je dat toch, dan zal het ergens anders vandaan moeten komen.

Het maakt de politiek ook wel weer spannender: mensen hebben echt iets te kiezen.
Het gaat niet langer over een beetje meer of een beetje minder, maar over de vraag of je voor A, B of C kiest.

Tenminste … zolang de politieke partijen niet doen alsof er niets aan de hand is en je in de waan laten dat alles (nog steeds en ook straks) kan.

De boeiendste vraag wordt dan natuurlijk: waar kiezen de politieke partijen nu echt voor?

Het kan nog een leuke campagnetijd worden ….

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: